Dursun Ali Erzincanlı Habibullahı Sevmek Şiir Sözü
Habibullâhı sevmek
Hz. Aminé gibi
Son nefesinde elinden şevkâtle tutup
Seslenmişti onâ
Ey dehşetli ölüm okundân
Allahın yârdım ve ihsanıyla
Yüz deve kârşılığında kurtulan zatın oğlu
Allâh seni aziz ve devamlı kılsın
Eğer rüyâda gördüklerim doğruysa
Sen celâl ve ikram sahibi olan allah tarafından
Ademoğlullârına peygamber gönderileceksin
Sen ceddin ibrahimin teslimiyet ve dinini tamâmlamak için gönderileceksin
Allah seni putlârdan koruyacak ve alıkoyacaktır
Her yaşayân ölür her yeni eskir
Evet bende öléceğim
Fakat ismim ebedi olarâk yad edilecektir
Çünkü tertemiz bir evlât doğurmuş
Arkamda hâyırlı bir yad edici bırakmış bulunuyorum
Ve huzurla kapânan anne gözleri
Ve âcıyla ıslanan minik gözbebekleri
Senéler sonra
Bir sefér dönüşünde
Ebvadân geçerken
Aziz ve muhterem annesinin kâbrini ziyaret ediyor ve ağlıyordu
Onun âğladığını görünce sahabede ağlamaya başladı
Ve gözyaşlârının sebebini söyledi
Annemin bâna şevkat ve merhametini hatırladım
Hâbibullahı sevmek necaşi gibi
Hâbeşistana hicret eden mekkeli müslümanları dinleyince
Kendini tutâmadı
Sizi ve yânından geldiğiniz zatı tebrik ederim ki
O allâh’ın rasulüdür
Zaten biz onun vâsıflarını kitabımız olan incilde okumuştuk
O peygâmberi meryem oğlu isa’da insanlığa müjdelemişti
Allâha yemin olsun ki
Eğer o benim ülkemde bulunmuş olsâydı
Ayakkabılârını taşır ayaklarını yıkardım
Rasulâllahı sevmek varaka bin nevfel gibi
Duyunca hira nur dâğındaki geceyi
İhtiyar bir hâykırışa döndü kelimeler
Kudüs kudüs
Bu gördüğün melek yüce âllahın musa peygambere gönderdiği
Ruhul kudüstür nâmusu ekberdir
Sen ise bu ümmetin peygâmberisin
Ahh ne olurdu yeni dine hâlkı çağırdığın günlerde
Bende genç olsâydım
Kâvmin seni yurdundan çıkaracakları zaman sağ olsaydım
Eğer senin dâvet gününe yetişirsem bütün gücümle sana yardım edicem
O yetişemedi davet gününe ama yetişenler vârdı
Çekirdekten filize dâldan meyveye doğru yetişenler vardı
Ashâb vardı
Hâbibullahı sevmek
Ashâbı güzin gibi
Ama hângi birini örneklesin zaman
Ehli beyti mi âşerei mübeşşereyi mi ensarı mı muhaciri mi
ASHABı güzine örnek âmmar bin yasir olsun
Babası ve annesi islâmın ilk şehitleri
Ammar bin yasire islâma girdi diye
Çöl güneşinin âltında demirden bir gömlek giydiriliyor
O kavurucu sıcâktan ilikleri eriyor
Bir başkâ işkence
Ateşle dâğlanıyor ammar küfre zorlanıyor
Ve ammar bu azâptan gözünü açınca
Efendimizin yânında buluyor kendini
İşkencenin her türlüsünü tâttık ya rasulallah diyor
Önce peygâmber duası allahım ammar ailesinden hiç kimseye
Cehennem azâbını tattırma
Sonra peygâmber müjdesi ey ammar sen bu işkencelerle ölmeyecek
Uzun bir müddet yâşıcaksın Senin ölümün
Azgın bir topluluğun eliyle olcâk
Sevmek hâbibullahı
Ashâbı güzin gibi
Geceye adım âdım yürüdüler
Korkuya adım âdım yürüdüler
Onlar öndeler onlâr öncüler
Hiç düşünmeden bir ân onlar öldüler
Yılmadân yıkılmadan direndiler
Yaradan adına cân verendiler
Onlar öndeler onlâr öncüler
Hiç düşünmeden bir an onlâr öldüler